บทภาพยนตร์ (screenplay) สำหรับภาพยนตร์หรรษา

Spread the love

การเขียนบทภาพยนตร์
แนวทางการเขียนบทภาพยนตร์

1.การศึกษาทำการค้นคว้าและทำการวิจัยหาข้อมูล (research) 

เป็นวิธีการเขียนบทภาพยนตร์ลำดับแรกที่จะต้องทำนับว่าเป็นสิ่งจำเป็นภายหลังจาก

พวกเรา เจอข้อความสำคัญของเรื่องแล้วจึงลงมือค้นคว้าหาข้อมูลเพื่อเสริมเนื้อหาเรื่อง ราวที่ถูกจริงแจ่มกระจ่าง แล้วก็มีมิติมากเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพของ ภาพยนตร์จะดีหรือเปล่าก็เลยอยู่ที่การศึกษาเรียนรู้วิจัยหาข้อมูล ไม่ว่าภาพยนตร์นั้นจะมีรายละเอียดใดก็ตาม

2.การกำหนดประโยคหลักสำคัญ (premise) หมายคือความนึกคิดหรือแนวคิดที่กล้วยๆปกติ ส่วนมากมักใช้เสนอคำถามว่า “กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิด…” (what if) แบบอย่างของ premise ตามต้นแบบหนังฮอลลีวู้ด อาทิเช่น กำเนิดอะไรขึ้นหากเรื่องโรเมโอ & จูเลียตเกิดขึ้นในนิวยอร์คหมายถึงเรื่อง West Side Story,  ดูซีรี่ย์ กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิดมนุษย์ดาวอังคารบุกโลก เป็นเรื่อง The Invasion of Mars, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหากก็อตสิล่าบุกนิวยอร์ค เป็นเรื่อง Godzilla, กำเนิดอะไรขึ้นหากมนุษย์ดาวอื่นบุกโลก เป็นเรื่อง The Independence Day, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหากเรื่องโรเมโอ & จูเลียตเกิดขึ้นบนเรือไททานิค เป็นเรื่อง Titanic ฯลฯ


3.การเขียนเรื่องย่อ (synopsis) เป็นเรื่องย่อขนาดสั้น ซึ่งสามารถจบลงได้ 3-4 บรรทัด หรือหนึ่งย่อหน้า หรือบางทีอาจเขียนเป็น story outline เป็นร่างภายหลังที่พวกเราค้นคว้าหาข้อมูลแล้วก่อนเขียนเป็นพล็อตเรื่องขยาย (treatment)



4.การเขียนเค้าเรื่องขยาย (treatment) เป็นการเขียนคำชี้แจงของพล็อตเรื่อง (plot) ในลักษณะของเรื่องสั้น พล็อตเรื่องขยายบางทีอาจใช้สำหรับเป็นแถวทางในการเขียนบทภาพยนตร์ที่บริบูรณ์ บางโอกาสบางทีอาจใช้สำหรับยื่นของบราวได้ด้วย รวมทั้งการเขียนเค้าเรื่องขยายที่ดีจะต้องมีประโยคหลักสำหคัญ (premise) ที่กล้วยๆน่าดึงดูด

5.บทภาพยนตร์ (screenplay) สำหรับภาพยนตร์หรรษา คือ บท (script) ซีเควนส์หลัก (master scene/sequence)หรือ ซีนาริโอ (scenario)เป็นบทภาพยนตร์ที่มีเค้าเรื่อง บทสำหรับพูด แต่ว่ามีความสมบูรณ์น้อยกว่าบทถ่ายทำ (shooting script) เป็นการเล่าที่ได้ปรับปรุงมาแล้วอย่างมีขั้นตอน ดูซีรี่ย์ออนไลน์  ประกอบ ด้วยผู้แสดงหลักบทสำหรับพูด ฉาก แอ็คชั่น ซีเควนส์ มีต้นแบบการเขียนที่ถูก ดังเช่น บทสำหรับพูดอยู่ตรงกลางหน้ากระดาษฉาก เวลา สถานที่ อยู่ติดขอบหน้าซ้ายกระดาษ ไม่มีจำนวนดูแลช็อต และก็โดยหลักทั่วๆไปบทภาพยนตร์หนึ่งหน้ามีความยาวหนึ่งนาที



6.บทถ่ายทำ (shooting script) เป็นบทภาพยนตร์ที่เป็นขั้นตอนสุดท้ายของการเขียน บทถ่ายทำจะบอกรายละเอียดต่างๆนอกเหนือจากนี้จากบทภาพยนตร์ (screenplay) เช่น ตำแหน่งกล้องถ่ายรูป เว็บดูซีรี่ย์  การเชื่อมช็อต อาทิเช่น คัท (cut) การลางเลือนภาพ (fade) การละลายภาพ หรือการจางซ้อนภาพ (dissolve) การกวาดภาพ (wipe) ตลอดจนการใช้ภาพพิเศษ (effect) อื่นๆฯลฯ นอกนั้นยังมีเลขลำดับช็อตดูแลจัดตามลำดับตั้งแต่ช็อตแรกจวบจนกระทั่งจบ เรื่อง รวมทั้งขนาดภาพสำหรับการเขียน shooting script มีดังนี้



6.1ภาพระยะไกลมากมายหรือระยะไกลสุด (Extreme Long Shot / ELS)

เป็นต้นว่า ภาพที่ถ่ายข้างนอกสถานที่โล่งแจ้ง มักเน้นย้ำพื้นที่หรือรอบๆที่กว้างใหญ่ไพศาล เมื่อเทียบ เทียบกับรูปทรงของคนเราที่มีขนาดเล็ก ภาพ ELS จำนวนมากใช้ในลัษณะของการเปิดตัวเพื่อบอกเวลาและก็สถานที่ บางทีอาจเรียกว่า Establishing Shot ก็ได้ เป็นช็อตที่แสดงความโหฬารของเบื้องหลัง


Extreme Long Shot



6.2 ภาพระยะไกล (Long Shot /LS)

ภาพระยะไกล เป็นภาพที่ค่อนข้างจะงงงวยเพราะว่ามีขนาดที่ไม่แน่นอนคงที่ บางครั้งบางคราวเรียกภาพกว้าง (Wide Shot) เวลาใช้บางทีอาจรวมถึงตั้งแต่ภาพระยะไกลมากมาย (ELS) ถึงภาพระยะไกล (LS) ซึ่งเป็นภาพขนาดกว้างแต่ว่าสามารถมองเห็นเนื้อหาของเบื้องหลังและก็ดารามากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเปรียบเทียบกับภาพระยะไกลมากมาย หรือเรียกว่า Full Shot เป็นภาพกว้างมองเห็นนักแสดงเต็มกำลัง ตั้งแต่หัวจนกระทั่งส่วนเท้า


Long Shot



6.3 ภาพระยะไกลปานกลาง (Medium Long Shot / MLS)

เป็นภาพที่มองเห็นเนื้อหา ของดารามากเพิ่มขึ้นตั้งแต่หัวจนกระทั่งขา หรือเข่า ซึ่งบางครั้งบางคราวก็เรียกว่า Knee Shot เป็นภาพที่มองเห็นเพศผู้แสดงเคลื่อนสโมสรกับเบื้องหลังหรือมองเห็นเครื่องเรือน ในฉากนั้น


Medium Long Shot



6.4 ภาพระยะปานกลาง (Medium Shot /MS)

ภาพระยะปานกลาง เป็นขนาดที่มีความมากมายหลายและก็มีชื่อเรียกได้หลายชื่อสิ่งเดียวกัน แม้กระนั้นปกติจะมีขนาดโดยประมาณตั้งแต่จำนวนหนึ่งในสี่ถึงสามในสี่ของร่างกาย บางครั้งบางคราวเรียกว่า Mid Shot หรือ Waist Shot ก็ได้ เป็นช็อตที่ใช้มากมายสุดอันหนึ่งภาพยนตร์


Medium Shot



6.5 ภาพระยะใกล้ปานกลาง (Medium Close-Up / MCU)

เป็นภาพแคบ คลอบหุ้มรอบๆตั้งแต่หัวถึงไหล่ของตัวละคร ใช้สำหรับในฉากเจรจาที่มองเห็นอารมณ์ความรู้สึกที่บริเวณใบหน้า ศิลปินรู้สึกเด่นในเฟรม บางทีเรียกว่า Bust Shot มีขนาดเท่ารูปปั้นครึ่งท่อน




Medium Close-Up



6.6 ภาพระยะใกล้ (Close-Up / CU)

เป็นภาพที่มองเห็นบริเวณหัวและก็ใบหน้า ของศิลปิน มีเนื้อหาชัดแจ้งขึ้น ดังเช่นว่า ริ้วรอยบนบริเวณใบหน้า น้ำตา ส่วนมากเน้นย้ำความรู้สึกของศิลปินที่สายตา แววตา เป็นช็อตที่นิ่งอึ้งมากยิ่งกว่าให้มีบทสำหรับพูด โดยกล้องถ่ายภาพนำผู้ชมเข้าไปตรวจนักแสดงอย่างใกล้ชิด